دلم مي خواهد هر اتفاقي را بنويسم....هر آنچه از آن توست ،در پشت دايره چشمانم شاد وآزاد

 مي بينمت ،گوئي آرزوهاي بودن من است كه به پرواز در مي آيند.انگار شبيه مني :خندان وتنها

وشايد مي ترسي اين تنهائي را باكسي قسمت كني ويا هديه كني..

دارم به نفسهايت خو مي گيرم، قدمهايت را آهسته بگذار..مبادا رد پاي بودنشان نابود شود.